Missouri madness, Prinzie in de States

Ik weet het, ik weet het....
Het is zo ongeveer 2 maand geleden dat ik nog eens iets geblogd heb en het is een schande en dat mag niet en blablabla...
Ik had gewoon de laatste tijd niet echt veel.... wel.... tijd.
De laatste paar weken werd bijna al mijn vrije tijd opgeslorpt door toneel, dus laat me daar eens mee beginnen deze keer.

Een dikke maand geleden waren het dus audities voor het one act festival. Ik zag dat dus meteen zitten, want ik vind acteren dus best wel leuk.
Voor diegenen die het niet weten, een one act festival bestaat dus uit verschillende kleine toneeltjes van minstens 10 minuten (het langste dat we hadden, was dacht ik 20 minuten lang). Een paar dagen na de audities werd dan bekend gemaakt wie geselecteerd was voor welke one act en ik was erbij! Mijn one act was getiteld "psychic hair hotline". Het ging over een kerel (ik) die belt naar de psychic hair hotline, omdat hij problemen heeft met zijn haar. Zijn haar staat namelijk rechtop (dus elke keer werd ik volgespoten met haarlak). De vrouw aan de andere kant van de telefoonlijn is volledig gestoord en is kaal. Nadat ze een paar keer onderbroken worden door de kerel zijn irritante moeder, worden ze een beetje verliefd op elkaar, maar net voordat de kerel zijn haarprobleem en zijn gevoelens voor haar kan opbiechten, wordt de lijn verbroken.
Het is echt wel een grappig toneeltje en we hebben het wel goed gedaan denk ik.


Ondertussen is prom ook al geweest. Ik ben eigenlijk wel stiekem naar 2 proms geweest, want Madina, een uitwisselingsstudente van Kirgizie (denk ik, in het engels is het Kurgistan) van Oak Park had me gevraagd om haar date te zijn voor haar prom. Zijnde een vriendelijke manskerel, kon ik natuurlijk geen nee zeggen, dus ben ik met haar de 10e april naar het prom van Oak Park geweest.
Natuurlijk moesten er daarvoor ook weer foto's getrokken worden en moesten we gaan eten. Het restaurant waar we naartoe gingen was echt wel bon. Het was een japans steakhouse, dus ze hadden van die gigantische bakplaten aan uw tafel en koks die kunstjes deden met uw eten. Zo gooide onze kok eten stukjes ei naar onze mond (ik had het gevangen btw...) en creeerde hij een vuurbal. echt wel graaf. Daarna waren we nog een paar foto's gaan trekken en vervolgens verplaatsten we onze zitvlakken naar prom.
De 1e mei was het dan het prom van mijn school. Het op voorhand eten was wat in het water gelopen omwille van de weg niet te weten naar het restaurant, dus zijn we maar naar steak 'n' shake gegaan, wat een gewoon fastfood restaurant is. We sloegen daar een mooi figuur met onze opgetaloorde figuren tussen al de dikke en doordeweekse amerikanen. Het eten was dus minder fantastisch als de vorige keer, maar ik moet toegeven, onze locatie was geweldig. De zaal die we hadden was prachtig en onze dj was veel beter. Ook blijf ik erbij, de amerikaanse dansstijl blijf ik vreemd vinden.


Voor de rest kan ik nog zeggen dat het school nog maar zo'n 2 en een halve week zal duren en dat ik in juni nog met mijn gastgezin voor een paar dagen naar Washington zal gaan.

euhm....
Dat was het belangrijkste zowat denk ik.
Ik kan niet veel anders meer bedenken, dus neem ik hier nog maar weer eens afscheid.


Tot de volgende keer dat ik nog eens tijd heb voor een blog en ik er nog eens aan denk.

Vincent

Okeetjes, het is weet eens zover.
Tijd voor een blog.

Vorige week is er niet echt veel gebeurt denk ik....
Anders zou ik het nu nog wel weten, maar ik kan me niet echt iets belangrijks herinneren, dus laten we het gewoon houden dat er niets gebeurt is.

Of nee! wacht....

Vorig weekend was ik door Cayla meegesleurd naar het koorconcert van haar zus. Blijkbaar is dat echt wel een goed koor, want ze zouden de beste zijn van de "4 state area" (welke die andere 3 staten dan zijn, dat weet ik niet).
Normaalgezien zou ik niet echt uit mezelf naar een koorconcert gaan, maar eigenlijk was het best wel leuk, alhoewel het verdomd warm was in die kerk.... echt waar, de achterkant van mijn t-shirt plakte gewoon tegen de leuning van de bank....

Deze week was het de schoolmusical! Ik keek er eigenlijk wel naar uit. Dit jaar speelden ze "Little shop of horrors" en voor diegenen die het verhaal niet kennen, het gaat over een sullige kerel die in een bloemenwinkel werkt, die een vreemde plant vindt. De plant groeit niet zo goed, maar wanneer hij zich prikt aan een doorm van een roos, komt er op een of andere, moeilijk uit te leggen manier, een druppel bloed op de plant en die begint dan een beetje te groeien enzo..... Uiteindelijk komt het erop neer dat de plant gigantisch wordt, een paar mensen oppeuzelt en uiteindelijk op een of andere manier de wereld overheerst. Het was echtwel leuk gedaan. Waarschijnlijk denken een paar personen onder jullie nu: "Maar Vincent, jij acteert toch graag! Waarom doe jij er niet in mee?!"
Wel, op deze vraag is er een simpel antwoord. Het is een musical en in een musical moet er gezongen worden. Ik zing alleen maar als niemand mij kan horen, want mijn stem is niet echt een zangstem....
Dat was dus mijn vrijdagavondse bezigheid.

Zaterdag was niet echt speciaal, ik ben nog eens naar de kapper geweest en ik was al gaan zien voor de nieuwe cd van Jimi Hendrix, maar daar was ik nog 3 dagen te vroeg voor.

Ik denk dat ik dit was vergeten te melden, maar ik zit ook in de bowlingclub, wat een bepaalde persoon precies enorm grappig vindt....... ik noem geen namen....
Elke donderdag ga ik dus dan bowlen met Joe en de bowlingclub ging iedereen die geen professionele bal had, er een geven, dus heb ik sinds deze donderdag een echte bowlingbal die ik gewoon mag hebben en bijhouden, gratis en voor niets (normaal kost een nieuwe bal minstens een 100 dollar ofzo)
Vandaag hadden we ook een oefentoernooi en dat is redelijk goed gegaan. Alhoewel ik mijn bal nog gewoon moet worden en leren gebruiken, heb ik vandaag redelijk goed gebowld. Ons team was wel laatste, maar als je naar de andere teams kijkt, is dat makkelijk te begrijpen. Je hebt daar echt mannen tussenzitten die per spel misschien maar 1 of 2 strikes missen......echt gestoord...

Ondertussen is de sneeuw allemaal weggetrokkenen en is het gedurende deze week van ongeveer -10 graden celcius, naar 15 gegaan, dus hier begint het weer al weer zeer bueno te worden!


dat was he weeral voor deze keer!

Oh, en vandaag lag er een dood stinkdier op de weg en spijtiggenoeg stond de airco op in de auto, dus kon ik eens kennismaken met de befaamde geur van het beestje....
En mijn god dat stinkt!!!!!!
Maar ja...


Warme groetjes


Vincent



PS: Ik denk dat dad een aantal foto's heeft getrokken tijdens de musical, dus ik zal een zien of ik er geen op het internet zal kunnen zetten als ik er aan denk.

Allrighty!
Tijd om me nog eens achter de blog over mijn ongelooflijk geweldige en enorm avontuurlijke leven in Amerika te zetten....
Ik weet dat het alweer een maand geleden was, maar ik vergat het telkens weer of ik had er gewoon simpelweg geen goesting voor.

Laat mij deze keer beginnen met te zeggen dat mijn punten de vorige keer wel degelijk juist waren en dat weight training inderdaad 100% was (en dus geen 10% in tegenstelling tot wat een aantal mensen dachten).
Wees hierover niet verbaast. Dat komt gewoon omdat ik elke keer in orde ben met mijn kleren en elke keer al de "lifts" doe.


Dus....laat me even nadenken over wat er allemaal gebeurt is in de afgelopen maand...
Ik zal me deze keer ook maar aan de interessante dingen houden en de saaie alledaagse dingen achterwege laten, want anders wordt dit toch veels te lang!
En ik weet alles waarschijnlijk toch niet meer en de chronologie gaat dan toch niet op veel trekken....


Laat me eens beginnen met de superbowl.
Dit is het meest bekeken televisie ding ter wereld, dus moest ik dit natuurlijk zien. Hoewel het grootste deel van de toeschouwers voor de tv vooral kijkt voor de geweldige reclamespotjes, keek ik eerder voor de sport zelf.......en natuurlijk ook voor de reclame. Ik moet zeggen, de reclame is echt wel geweldig. Als je wil weten hoe grappig de reclame was, ga dan maar eens naar youtube en zoek naar superbowl 2010 commercials.
De langverwachte halftime performance van dit jaar was the Who, dus dat was ook een reden om naar dit evenement te kijken! Het was niet het beste optreden dat ik ooit gezien had, maar de mannen zijn ocharme al ergens in de 60, dus het is ze vergeven. En wie kan liedjes zoals Baba O'Reilly en Won't Get Fooled Again nu slecht vinden? Ik vind het wel spijtig dat ze My Generation niet gespeeld hebben, al besef ik nu wel dat dat vreemd moet zijn geweest, ik bedoel, als ze dat speelden kan dat toch niet meer geloofwaardig over komen? "I hope I die before I get old", misschien zingen ze nu beter: "I didn't die before I got old"
Anyways, dit jaar waren het de New Orleans Saint tegen de Indianapolis Colts. In het eerste kwart waren de Colts opvallend het betere team, maar vanaf het tweede kwart lieten de Saints hun horens zien en raasden ze over de Colts heen.
eindstand: 31-17 voor de New Orleans Saints.

30 Januari ben ik met een aantal vrienden van Oak Park (een andere school in de buurt) naar hun Sadie dance geweest. Dat was best wel leuk en zoals gewoonlijk moesten we ervoor natuurlijk eerst foto's laten nemen en gaan eten.
De dance zelf vond ik iets beter als homecoming in Staley, maar ja...
Na afloop zijn we nog met de groep naar iemand van de groep haar huis geweest en hebben we daar wat veel te lang in de jacuzi gezeten. Echt waar, mijn vingers waren nog nooit zo verrimpeld geweest! Zelfs mijn handen waren verrozijnd!!! Het deed gewoon pijn!

Daarna is er niet echt veel groot en belangrijk gebeurt, of anders ben ik dat gewoon vergeten door de zenuwen, want 12 februari kwam Tine...
Ik was zo blij!!!
Ik was eigenlijk eerst enorm bang dat het niet zou mogen van AFS omdat ze altijd zeiden dat het beter was dat er niemand kwam en dat je eerst toestemming moest krijgen enzo, maar achteraf bleek die angst voor niets, want toen ik het vroeg aan mijn contactpersoon vond die dat zelf al redelijk leuk en voor AFS was het ook allemaal in orde.
Toen ik het aan mijn gastouders vroeg, vonden die dat ook meteen heel leuk om eens een andere belg te ontmoeten enzo.
De week voordat ze zou arriveren liep ik elke dag rond met een gigantische smile die elke dag groter en groter werd en hoe dichter vrijdag kwam, hoe hyperder ik werd......mijn vrienden zullen het geweten hebben!
Toen Tine arriveerde stond ik strak van de zenuwen en zat ik vol vragen. Zou zij veranderd zijn? zou ik veranderd zijn? Zou ze mij nog altijd leuk vinden?.....
Onnodige vragen, want het moment dat ze uit het vliegtuig stapte en door de uitgang stapte (lees: sprintte), werden alle vragen en zorgen van mij afgeknepen.
Ik was de gelukkigste platgeknuffelde mens op aarde.
Natuurlijk begonnen we meteen te praten over de vlucht enzo, maar uiteraard allemaal in het Vlaams, dus verscheen er een groot vraagteken op Joe's gezicht.

Ma bon, ik kan hier blijven over praten, op naar de volgende gebeurtenis!
De dag erna was het de Sadie Dance van Staley, dus heb ik Tine daar natuurlijk mee naartoe gesleurd om deze toch wel grappige, typisch amerikaanse gebeurtenis mee te beleven.
Zoals gewoonlijk moesten er ook weer foto's getrokken worden (wat niet echt een favoriete tijdsbesteding is van Tine) en gingen we eerst nog op restaurant. Toen we gedaan hadden met eten was het nog veel te vroeg om al naar de dance te gaan, dus hebben we met een ander koppel (dat gewoon vriend en vriendin was, niet zoals mij en Tine dus) eerst nog wat rondgewandeld in zona rosa en hebben we daar wat grave winkels binnengestapt.
De dance zelf was net zoals de vorige keer niet zo fantastisch, maar vanaf dat we daar binnenstapten werden we al besprongen door een aantal van mijn vrienden die Tine wouden ontmoeten. Veels speciaal is er die avond niet echt meer gebeurd, al was Tine toch wel geshoqeerd door de amerikaanse stijl van dansen.....

Zondag was de bomma ook nog eens langs geweest om mee te komen eten enmaandag had ik geen school, dus waren ik en Tine meegesleurd door Cayla om mee te gaan roller skaten. Dat was wel eens tof om te doen, maar ik vind gewoon schaatsen toch net iets leuker.

Donderdag was Tine samen met mom een aantal musea gaan bezoeken terwijl ik op school zat. Ze zijn naar iets van Jesse James en een of ander huis uit de jaren '50 dat toen het van het was qua elektrische snufjes geweest en blijkbaar hebben ze zich geamuseerd, dus dan was ik ook weeral content. Anders zat Tine hier maar gewoon thuis een beetje te werken aan iets van school.

Maar aan alle schone liedjes komt een einde, alleen kon ik dit schoon liedje niet terugspoelen en eens opnieuw beleven, dus moest Tine ook weer naar huis.
Op de weg van het vliegveld terug naar huis vertelden mijn gastouders dat ze het enorm fijn hebben gevonden dat Tine hier was en dat ze echt wel een vriendelijk iemand is. Om het in hun letterlijke woorden te zeggen:
"She's a keeper!"


Vincent

Eerlijk gezegd is er niet zo veel gebeurt de afgelopen weken.
School is terug gestart, dus kan ik mijn broek weer zitten verslijten (een uitspraak die ze hier precies niet echt kennen).

Nog 3 dagen en dan zit ik hier verdorie al 5 maanden.....
5 Maanden verdorie!!!!!
De tijd vliegt vooruit. Het was precies gisteren nog maar een gewone zondag met veel gitaargespeel......wacht....dat was het ook.
Anyways, ik zit dus al in de helft en ik kan zeggen dat ik thuis toch wel wat begin te missen hoor. Ook zit ik al reikhalzend uit te kijken naar de festivals...
Begrijp me nu niet verkeerd, ik amuseer mij hier nog altijd enorm, maar er begint zo stilletjes toch wel iets te knagen.

Ik weet ondertussen ook mijn punten van vorige semester en buiten 3 vakken zat alles in de 90 procent. Deze drie vakken zijn US History (86 %), theatre (86%) en weight training (100%). Dat van theatre kan ik ook wel verklaren. Er was een opdracht dat we moesten doen dat deel was van de final en ik had de afleverdatum verkeerd verstaan en er was geen mogelijkheid om dat op te halen. Als ik de juiste datum had geweten had ik dus ook daarvoor in de 90 gezeten.

Padaboem! Padaboem! Kaboem! (groot vuurwerk) De superbowl komt eraan! Zondag 7 februari wordt dit ongelooflijk spektakel weer gespeeld en ik zal zeker kijken. Dit jaar gaat het tussen de New Orleans Saints (hun allereerste superbowl) en de Indianapolis Colts. Ik kan niet wachten op de veel te zalige reclames en het optreden van the who tijdens de rust!


Meer weet ik nu niet echt te zeggen. Ik weet dat het niet veel is, maar volgende keer zal het wel wat zijn, want dan is Sadie dance geweest (zoals homecoming en prom, maar dan moet de vrouw de kerel vragen) enzo.


See you next time

Vincent

Dus.....
Het is weer eens tijd voor een blog

Euhm, het was dus nog steeds vakantie en nieuwjaar zat eraan te komen...
Tussen Kerst en nieuwjaar is er niet echt iets speciaals gebeurt buiten natuurlijk de nog steeds immense hoop sneeuw.
Op de ochtend van de dag van oudjaarsavond ben ik nog met een aantal vrienden Holmes gaan zien in de cinema. De film was echt wel goed en ik kan hem zeker aanraden.
Oudejaarsavond was best wel tof, maar het stelt niet zo veel voor. In Belgie wordt er tijdens die nacht een hoop vuurwerk de lucht in gesmeten, maar hier was het twee pijlen hier en drie ginder en dat was het dan. Maar dat even terzijde. Elk jaar met oudjaar gaan Joe en zijn makkers naar Taylor zijn huis en zitten ze daar dan wat te praten, pokeren, te gamen,... Dit jaar was het natuurlijk hetzelfde, buiten dat het deze keer niet bij Taylor thuis te doen was. Dit jaar was het te doen in het huisje dat zijn ouders verhuren (vergelijk het met een appartementje met een dak op, heel klein), dus dat was best wel gezellig, niet veel speciaals.
Terwijl de laatste seconden van 2009 wegtikten, stak ik nog snel mijn ipod in mijn oren. U noemt het een beetje asociaal, ik noem het het nieuwe decennium op een goede manier met een portie muziek starten. Ik kon iedereen nog goed verstaan, dus asociaal was het ook niet...
Na zeer slecht geslapen te hebben keerden ik en Joe terug naar huis.

Later op de dag zijn we met het gezin nog naar de zus van dad gegaan voor een kleine familiebijeenkomst. Zij woont ook in Kansas, maar toch dichter dan de broer.
Het was eigenlijk redelijk saai. Er was niet echt iemand van mijn leeftijd, buiten Joe dan natuurlijk. Veel valt er niet over te zeggen. Ik heb weer wat nieuwe familieleden leren kennen en ik heb een aantal complimentjes gekregen omdat mijn engels zo goed was. Veel specialers was er niet echt...

Wat valt er zo nog te zeggen?....

Ah ja! het feit waar ieder belgische student die nu in de examens zit onwaarschijnlijk jaloers op was!
Ik had nog een extra week vakantie! Door de koude temperaturen en de immense sneeuw waren de scholen nog een week langer dichtgebleven. Ik kan u wel verzekeren dat je op het einde lichtjes goesting krijgt in school, echt waar, ik weet dat het vreemd klinkt, maar het is nu eenmaal niet anders. Die laatste week heb ik mij echt gigantisch zitten vervelen, want door die immense sneeuwlaag kan je nergens deftig geraken, dus kan je ook niet echt iets doen met vrienden.
Het enige dat iet of wat vermeldenswaardig is, is dat ik nog met een paar vrienden op vrijdagochtend nog Youth in revolt ben gaan zien, echt een hilarische film, kijk maar naar de trailers op youtube.


Ik denk dat dat het zowat was...
Niet echt veel, maar ja, er is ook niet veel gebeurd...


Vincent

Oh ja, er staan ook weer een aantal nieuwe foto's op picasa.

Jajaja....ik weet het ik ben een dag te laat...
Ma bon...
Ik tijdens mijn vorige blog vergeten nog verder te vertellen over de koekjes, dus dan zal ik daar nu eens mee beginnen.
De maandag voor de kerstvakantie hadden we weer een afs-club bijeenkomst en iedereen moest koekjes of cake ofzo meenemen, dus daarom heb ik de dag ervoor in de namiddag koekjes zitten bakken.
Ze waren redelijk goed gelukt, alleen was het aantal koekjes niet wat ik gehoopt had..... Ik had het recept verdubbeld en dan zat ik nog slechts aan een stuk of 25 koekjes. Waarschijnlijk was dit omdat ik geen zelfrijzende bloem gebruikt had.
Op de bijeenkomst waren er natuurlijk allerhande lekkere dingen te eten zoals mijn koekjes, cake, nog wat koekjes,... Het vreemdste wat er was was iets dat Win (een kerel uit Thailand) had meegenomen. Hij had 2 dingen bij en ik moet zeggen, voor mij persoonlijk smaakte het zoals het eruit zag.......niet goed.... Nu kan ik natuurlijk het grote vraagteken boven jullie hoofd zien: "Wat had hij meegenomen?" Wel mijn beste mensen, hij had gedroogd zeewier en inktvischips bij.

Maar dat terug terzijde, want deze week was volgens het grootste deel van de amerikanen de beste week van het jaar! Het was namelijk Kerstmis!
Ik moet eerlijk zeggen, in het begin van de week zat ik met gemengde gevoelens. Ik was blij dat het eindelijk weer eens vakantie was en ik was eigenlijk niet zo blij omdat het in Belgie flink aan het sneeuwen was en er hier geen vlokje te bespeuren viel...
Elke dag kwam Kerstmis een beetje dichter en elke dag was er nog steeds geen sneeuw. Ik vond dat niet zo leuk. Voor die ene keer dat we dan eens in Belgie een witte kerst zouden kunnen hebben, zit ik dan ver weg in Amerika zonder sneeuw....
Op kerstavond zijn we met het gezin dan naar de bomma in het rusthuis geweest en hebben we daar de mis bijgewoont (Ignace of Bas ofzo, mochten jullie dit lezen, het zijn geen baptisten, maar gewone christenen). Er waren eigenlijk wreed weinig verschillen tussen de mis in Belgie en de mis daar, alhoewel de priester hier precies niet echt altijd wist wat te doen. Na de mis gingen we dan naar de bomma haar appartementje en hebben we daar wat soep gegeten en een glaasje wijn gedronken (de wijn was stiekem ferm aangelengd met tonic, ma bon, het zijn zowat de eerste druppels alcohol in een aantal maanden, dus ik mag niet klagen). Toen we daar binnen zaten gebeurde er iets wonderbaarlijk, het begon zowaar te sneeuwen!!!! We zijn uiteindelijk dan terug naar huis vertrokken terwijl de sneeuw zich al begon op te stapelen.

De volgende dag was het eindelijk Kerstmis. Toen ik beneden kwam viel mijn oog op 2 opmerkelijke zaken: 1) de immense hoop cadeau's (ja, daar kunnen wij belgen nog iets van leren) en 2) het witte tapijt buiten (ik had zowaar eindelijk eens een deftige witte kerst)
















































Wanneer iedereen uiteindelijk wakker beneden zat, was het tijd voor de cadeau's. Iedereen kreeg om beurt een pakje. Ik zal voor de nieuwsgierige mensen onder jullie eens zeggen wat ik zoal gekregen heb.
Eerst kreeg ik een badjas (zalig), dan een paar sloefen, gevolgd door een kalender met musclecars, een klein elektronisch spelletje, een boek kaarten, een zaklampje en een pak koekjes. Voor wie denkt dat het nu al gedaan was, zit volledig verkeerd, want dat was nog maar het begin. Het laatste cadeau dat ik opendeed was gewoon te zot voor woorden, een beter cadeau hadden ze bijna niet kunnen geven. Het was gewoon, hou u vast, een spiksplinternieuwe akoestische gitaar met koffer en al! Ik was zo blij! Natuurlijk moest ik daar al meteen op spelen en nadat ik ze gestemd had, kon mijn geluk niet meer op. Ze speelde perfect, geen ratels op de snaren, het midden van het fretbord lag perfect in het midden,.....
Hierna was het nog altijd niet gedaan, maar we zouden wachten met de rest van de pakjes tot de bomma er was, maar er lag zoveel sneeuw dat je onmogelijk buiten kon, dus nu liggen er nog steeds een aantal cadeautjes onder de kerstboom.

Voor de rest van de week zijn we gewoon binnen gebleven, omdat er gewoon nog altijd te veel sneeuw lag, maar gisteren waren we het beu, dus hebben we sneeuw zitten ruimen op de oprit zodat we eindelijk weer eens buiten konden.






















Oh ja, dit ben ik niet, dit is Joe.














ho ho ho

Vincent

Schiet me alstublieft niet neer!
Ik weet dat ik vorige week niet geblogd heb, maar ik heb een goede reden.
Ik had namelijk niet echt tijd, want ik moest nog koekjes bakken. Meer details komen later in deze blog.

Een momentje geduld aub, ik moet even in mijn brein graven naar leuke dingen om te zeggen.

De eerste dagen van december is er niet echt iets gebeurd tot de 5e dag. Toen was het namelijk de verjaardag van Joe. We zijn dan gaan eten in een chinees restaurant (Joe zijn keuze natuurlijk). Diegene die mij goed kennen denken waarschijnlijk nu al iets in de aard van: "oh nee...", want die weten dat ik niet zo graag chinees eet. MAAR eigenlijk viel het best mee....en nog vreemder....ik vond mijn beef fried rice stiekem wel lekker.....
En! Nog beter....ik heb gewoon het onbetwistbare bewijs gevonden dat ik rijk en beroemd ga worden! Zoals het een deftig chinees restaurant natuurlijk betaamt, krijg je na je maaltijd een fortune cookie en de mijne wist me te zeggen dat ik later een goede gezondheid zal hebben en omringd zal worden door luxury. Dit kan natuurlijk maar 1 ding betekenen: ik word later rijk!
Na het eten zijn we dan terug naar huis gegaan en hebben we taart gegeten en heeft Joe zijn cadeautjes uitgepakt.
Daarna ben ik nog met een paar vrienden weg geweest, want de groep van Cayla haar vader trad op in een bar. Ze waren echt wel zalig, zeker als je weet dat de keyboardman volledig blind is en de gitarist bijna volledig blind is. Ze speelden een paar eigen liedjes en een aantal covers, waaronder All Along the Watchtower (de versie van de Gratefull Dead) en een fantastische versie van LA Woman van the Doors. Toen ze een kleine pauze namen verdween Cayla even en wanneer ze terug kwam zei ze tegen mij: "You are gonna hate me..." Meer wou ze mij niet vertellen. Ik had het eigenlijk een beetje kunnen raden, want toen ze terug begonnen, zei de zanger dat er iemand bijna jarig was....ik dus... Wat daarna kwam was de vreemdste versie van happy birthday aller tijde.

Maandag 7 december was de belangrijkste dag van het jaar. Het was namelijk mjin 18e verjaardag. Ik wil iedereen alvast bedanken voor al de mooie kaartjes, mailtjes, berichtjes en pakketjes die ik ontvangen heb. Ik voel mij hierdoor zeer geliefd en gemist.
Die dag hadden we na school een uitstap met de AFS club, dus hebben we mijn verjaardag dinsdag gevierd. Met de AFS club zijn we gaan schaatsen in de stad. Het was echt wel tof en ik heb mij echt wel geamuseerd. een groot deel van de studenten had nog nooit geschaatst, dus was het wel grappig om die om de 5 botten te zien neergaan, maar vriendelijk als ik ben, heb ik ze dan ook zo veel mogelijk proberen te helpen.














































meer foto's staan natuurlijk op picasa.

Dinsdag hebben we dus mijn verjaardag gevierd met taart.....zeer lekkere taart met een hoop frosting...












Mijn gastouders hadden een klein cadeautje voor mij. Een echt zakmes, made in the USA. Ik weet het, het lijkt een vreemd cadeau, maar Joe heeft een lange tijd in de boyscouts gezeten en mom en dad zijn nog steeds begeleiders en daar heeft iedereen een zakmes enzo en ja, een beetje vreemd om uit te leggen, maar ik begrijp het, alleen doen mijn hersenen een beetje ambetant om het hier deftig op papier of euhm....het internet te zetten.

Die avond is het dan ook beginnen sneeuwen, dus ik en Joe (en natuurlijk elke andere schoolganger) al stilletjes aant hopen voor een snowday...
En jawel...het sneeuwde die nacht genoeg om ons die woensdag geen school te laten hebben. Feest!

Donderdag was ook best wel een leuke dag. Joe wist me namelijk te vertellen dat we tickets hadden voor KISS in het sprint center (vergelijkbaar met het sportpaleis, maar dan veeeeeeel moderner).....jawel de veel te foute groep met hun vreemde pakjes en beschilderde gezichten. Wie was ik om daar nee tegen te zeggen? Dat was echt zo grappig!

Deze week waren het finals. Een soort van examens dus...
De amerikaantjes allemaal een beetje aan het stressen, maar eerlijk gezegd was dit echt lachwekkend. Ik heb eigenlijk niet echt geleerd en buiten misschien 1 of 2 heb ik op alles een dikke A. Nog misschien iets waar wij belgen enorm verrast om zullen zijn, deze "exames" tellen maar voor 10 procent mee voor ons rapport.


Dit was het alweer voor nu.
Volgende week zal ik weer proberen iets te posten, want waarschijnlijk zal ik dan weer wat te vertellen hebben door Kertmis!!!

Vincent

Ik was het bijna vergeten!
Hoe is dat nu toch mogelijk?
Ik wil ook al zeggen dat we met thanksgiving inderdaad kalkoen eten en geen olifanten (voor diegenen die verward zijn door de titel), maar het zou best wel cool zijn...
Euhm......eigenlijk is er niet echt veel gebeurt de afgelopen 2 weken...

Buiten de gewoonlijke verslijt-uw-broek-schooldagen ben ik vorige week nog naar de cinema geweest. Welke dag het nu weer juist was, weet ik niet meer, maar dat is niet echt belangrijk. Wat wel belangrijk is, is welke film ik gezien heb! Het was "The men who stare at goats". Best wel een grappige film, maar het grootste deel van de grappige stukken zitten in de reclames....

>>>
-spoelt door tot deze week

Deze donderdag was het thanksgiving dus........had ik alleen maar maandag en dinsdag school!!!
Thanksgiving draait blijkbaar rond 3 FF'en: Football, Familie en Food (gerangschikt van minst naar meest belangrijke). Op deze dag is het de gewoonte om met de hele familie samen te komen en veel te eten. Daarom zijn wij donderdag naar de broer van dad in kansas geweest en hebben we vrijdag (ik weet het, de dag NA thanksgiving) thanksgiving gevierd met de familie. Wij waren niet de enige mensen die niet uit kansas kwamen, want zo waren er ook nog neven en nichten (met kroost) uit oklahoma en new york.
Eerlijk gezegd was het redelijk saai. Het grootste deel van de tijd zit iedereen te praten over vroeger en herinneringen op te halen en ja, daar kan ik natuurlijk niet over meepraten. Ook het eten viel wat tegen. Het zag er niet zo echt feestelijk uit en eerlijk gezegd ook niet zo lekker (en mijn voorgevoel was correct, het was inderdaad niet lekker) en de kalkoen was al volledig aan stukken gekapt.
Het was ook niet zoals je het ziet in de films. We hadden een zaaltje gehuurd en het eten was opgesteld als een buffet, dus niet de typische overladen tafel en versierde woonkamer....

Dat was het zowat voor de voorbije 2 weken...
Niet echt veel, maar ja...

Ik moet eens dringend de amerikanen eens wat sinterklaas gaan bijbrengen...
Die kennen hem hier gewoon niet.....
Ik ga toch proberen om mijn schoen te zetten....wie weet wat valt er uit de schoorsteen!

En denk er aan! de dag na sinterklaas is ook zeer belangrijk! En niet alleen omdat de japanners x aantal jaar geleden pearl harbor hebben gebombardeerd!


mijn respect is koopbaar

Vincent

.....
zotjes....
Ik zit hier nu al 2 en een halve maand...
Dat is verdorie al een kwart!
de tijd vliegt voorbij!

Allright, nu terug naar mijn tweewekelijkse bezigheid, even terug in het verleden duiken!

Vorige week zaterdag was toch wel een avontuurlijke dag.
's Avonds gingen ik en joe bowlen met de afs-club, dus wij tweetjes in joe's auto richting de bowlinghal. Terwijl we rustig aan het rijden waren, besefte ik plots dat we, nadat we een zeer vreemd kruispunt gepasseerd waren, plotseling waren veranderd in spoken!
Ok, nu ben ik een beetje aan het liegen.....maar het zou wel cool zijn niet? Nee, we waren plotseling gewoon aan het spookrijden.
Ik draaide mijn hoofd richting joe en zei:"Euhm, joe? Ik denk dat we aan de verkeerde kant van de weg aan het rijden zijn..." (maar dan in het engels) Na een korte "Oh shit", draaide joe aan het stuurwiel en wij KLETS over de verhoogde middenberm. resultaat: een platte rechtervoorband.
Nadat we de band vervangen hadden, konden we dan eindelijk gaan bowlen. Het bowlen was wel tof, maar veeeeeeeel te duur. Ik denk dat het zo'n 5 dollar per persoon per spel was en dan zijn de bowlingschoenen nog niet meegerekend.
Na het bowlen was ik nog wat gaan ronhangen met een paar vrienden in een speeltuin. Dat was eigenlijk best wel leuk in het pikdonker met een perfect zicht op de sterren. Toen een van ons plotseling wist te zeggen dat het spookte in het huis vlak naast de speeltuin, wilde het vrouwelijke gezelschap vertrekken. We kropen in de auto's en net toen we vertrokken, arriveerde er een andere auto. Hij reed ons voorbij, maar toen we wegreden, draaide hij om en volgde hij ons. Ik en cyle kregen opeens een zeer angstig telefoontje van de vrouwen in de andere auto. Ze zaten met een gigantisch ei in hun broek....
Vreemdgenoeg vond ik het eigenlijk best wel grappig, maar wat we ook deden, de auto bleef ons volgen. Zelfs toen wij net door het oranje reden, reed hij gewoon door het rood. Uiteindelijk raakten we hem toch kwijt door naar een tankstation te rijden.
vreemdvreemdvreemd....

Deze week was een redelijke cultuurweek.
Woensdag waren we met een aantal mensen van de afs-club naar de opera geweest. Ze speelden hms pinafore en studenten moesten maar 10 dollar betalen. De persoon achter de kassa vertelde ons dat onze tickets normaal 98 dollar kostten, dus ik was redelijk blij dat ik een student was!
Ik heb toch wel genoten van de opera, alhoewel de stoeltjes redelijk ambetant waren. Je had totaal geen beenruimte, veel erger als op een vliegtuig en een typische, dikke amerikaan zou heel veel problemen hebben gehad om in dat stoeltje te passen....

Donderdag ben ik met een paar vrienden naar cinderella gaan kijken. Dat was de musical van oak park, een naburige school. Er speelden 3 vrienden in mee, dus ik was wel geinteresseerd. Ik heb er van genoten, alhoewel de prins in het stuk een redelijk irritante en nasale stem had. Een van de beste stukjes was wanneer de lakei van de prins een soort van parodie doet op een liedje van beyonce, single ladies (put a ring on it). Compleet met dans en al, veranderde hij de tekst naar "all the single maidens" en "if you like it, then you should've put a shoe on it". Ik garandeer u, het is hilarisch om te zien.

Eergisteren was ik 's avonds ook nog gaan kijken naar een toneel hier op school. Het was een klein toneelstuk van de tweedejaars theatrestudenten, getiteld "bang, bang, you're dead". Het gaat over een jongen die een geweer meeneemt naar school en een aantal medestudenten neerknalt. De opstelling van het podium was ook heel leuk. Het was in een klein zaaltje en het publiek zat in 4 tribunes, elk aan een zijkant van het zaaltje.Het was echt wel goed.

Zaterdag is er eigenlijk niets gebeurt en vandaag ben ik nog een film gaan zien in de cinema, "a christmas carol" met de stem van jim carrey. Het was een leuke film en aangezien ik dat verhaal nog niet kende, ben ik nu weer iets wijzer.


Misschien om af te sluiten nog een leuk feitje. Hier op school mag je tijdens de lessen zoveel eten als je wil. Zo is er bijvoorbeeld in mijn home maintenance klas iemand die elke ochtend een tiental minuten te laat komt omdat hij altijd eerst nog een ontbijt gaat halen bij mcdonalds of wendy's. Dat ontbijt eet hij dan in de klas op en het boeit de leerkracht ook totaal niet dat hij te laat is.
Dat zou je eens moeten proberen op moretus......
manmanman...



muchos groetos

Vincent


PS: nog even een kleine, zeer subtiele hint, IK WORD OVER ENKELE WEKEN 18! Ik verwacht dus een berg cadeautjes en kaartjes!!!!!!!
alle, een mailtje ofzo is ook al goed...

Eerst en vooral proficiat aan maxim en mijn vader voor het raden van het citaat. Het was inderdaad het peperkoeken ventje van shrek.
Maar dat terzijde. Wat is er voor de rest nog zowat gebeurd....
denk....
Niet vorige zondag, maar de zondag daarvoor had dad zijn motorcycle nog eens van stal gehaald. Hij had juist een groot onderhoud gehad en hij moest terug wat ingereden worden. Toen hij me vroeg of ik mee wou rijden, kon ik natuurlijk moeilijk nee zeggen. Ik had nog nooit op een moto gereden, dus was dit in het begin wel even spannend. Als je een bocht neemt, voelt het alsof je gaat omvallen, maar na een paar keer word je het wel gewoon en is het gewoon genieten. Tegen het einde van de rit deden we ook een stukje highway....
man man man.......zalig

Ow ja! Vorige week donderdag heb ik mijn laptopje van de school gekregen. Het is gewoon een minilaptop van hp en ik ben er best wel content mee. Er zitten natuurlijk ook een paar limieten op. Zo kan je tijdens de schooluren niet op sites zoals facebook en youtube enzo, maar dat begrijp ik wel en daar heb ik niet echt problemen mee. Het ambetantste vind ik toch dat je zo goed als niets aan de instellingen kunt veranderen. Je kan gelukkig nog wel je achtergrond veranderen, maar bijvoorbeeld de grijze startbalk vanonder niet en dat irriteert me wel een beetje, want ik prefereer de blauwe startbalk en een paar andere instellingen...

Vorige zaterdag ben ik naar worlds of fun geweest met een paar vrienden. Dit was echt zot. Omdat halloween er zat aan te komen, was het pretpark al helemaal versierd in het halloweenthema en was het open tot middernacht. Ik zeg het, in het pikdonker in een rollercoaster tegen 120 km/uur, 61,5 meter naar beneden sjezen is bangelijk....(en nee, dit is niet overdreven, ik heb het opgezocht en het is effectief zo snel en hoog. De rollercoaster heet "the mamba")

Zondag was ook weer een hele belevenis. Mijn gastouders hadden tickets voor "the chiefsgame", dus zijn we naar een echte nfl footballgame van de kansas city chiefs tegen de dallas chargers gaan zien. Geloof me, dat is een heel spektakel! Het begon natuurlijk met het amerikaanse volkslied, vuurwerk en het overvliegen van een legerhelikopter of twee. Machtig om te zien.
























Tijdens de pauze was er weer wat gewapper met de amerikaanse vlag, wat muziek van de band, een dansje van de chearleaders en legden een aantal jongeren van kansas city een eed af om het land te dienen in het leger.....Zotte amerikanen... In belgie stelt het leger niet zo veel voor, maar hier in amerika leeft dat echt onder de mensen en nemen ze het heel serieus. Ik kan zo een aantal namen noemen van mensen hier op school die na school naar het leger gaan...












Ma bon, de footballwedstrijd. De chiefs verloren (alweer, ja blijkbaar sucken ze heel hard) met 7 tegen 32.
Ook nog even melden, ik was weer even trots op ons minilandje, want toen we naar onze plaatsen aant gaan waren zag ik iets speciaals.... Het was een bord met de bieren die ze daar verkochten. En ja, er stonden gewoon 2 belgische bieren op de toch wel korte lijst!!!! Stella artois en hoegaarden. Als je op zo'n moment geen goesting krijgt in een goeie belgische pint, dan weet ik het ook niet meer....dorst...

Deze donderdag en vrijdag had ik ook nog twee halve dagen, dus dat was ook wel bon, vooral omdat het school dan al stopt rond tien uur ofzo. Zotjes!!!

Gisteren was het halloween. Muhahaha!!!!
Ik heb natuurlijk ook zo'n pompoending gemaakt en dat was eigenlijk makkelijker dan ik had gedacht!

















's Avonds ben ik uiteraard ook gaan trick or treaten en manmanman.....snoep!

















-wrijft in handen en lacht duivels
Met halloween moet je je natuurlijk verkleden en omdat joe me met homecoming had gezegd dat ik wel op een beatle leek, had ik het lumineuze idee om me als beatle te verkleden. Geen extra uitgaven enzo, dus dat was goed.

Euhm ja, ik denk dat dat het zowat weer was.
"Aww.... Maar wij willen meer!" hoor ik jullie nu al zeggen, maar nee, het is wachten geblazen! Mi scuzi!

Auf wiederschnitzel!


Vincent McCartney

Jaja, het zat er aan te komen.....homecoming.
Vorige week was het dus homecomingweek. Tijdens deze week heb je elke dag een thema en iedereen die er goesting in heeft mag dan verkleed in dat thema naar school komen.
Maandag was pyjama day, wat voor mij niet echt goed was, aangezien ik geen pyjama heb.
Dinsdag was college day, natuurlijk zeer gemakkelijk voor mij omdat ik allerhande t-shirts en truien van de amerikaanse colleges heb *euheumhoestkuch*.
Woensdag was het nerd day, wat ik persoonlijk het grappigste vond.
Donderdag was het blast from the past day, maar het grootste deel had volgens mij gewoon de veel te foute eightieskleren uit de kleerkast van hun ouders gestolen.
En vrijdag was de staley spirit day en moest je gewoon staley t-shirts, truien, sweaters en wat dan ook aandoen. Ja, we hebben hier een klein winkeltje in de school dat vanalles van staley verkoopt, van staley slippers tot staley onderbroeken en staley vlaggetjes.
Vrijdag heb je dan ook the homecominggame, dit is eigenlijk gewoon een footballwedstrijd, maar gewoonljk komen de oudleerlingen van de school dan nog eens langs. Voor ons is dit kleine feit natuurlijk nog niet echt mogelijk, omdat wij nog geen oudleerlingen hebben.... dit is nog maar het tweede jaar dat onze school open is en het eerste jaar met seniors, maar toch, het was best wel leuk en natuurlijk heeft ons team weeral gewonnen en daarmee blijven ze tot nu toe nog ongeslagen.
Zaterdag was het dan de echte homecoming. Homecoming is eigenlijk een beetje zoals prom op het einde van het schooljaar, maar dan veel goedkoper en voor iedereen, niet alleen de juniors en de seniors.
Je moet u dan deftig kleden en je moet natuurlijk een date hebben, maar daar heb ik niet echt problemen mee gehad, want een vriendin van mij dwong mij meteen om haar date te zijn dus ja....
Die dag was het ook nog wel even stressen, want ik moest nog altijd schoenen, een hemd en een veston hebben....
Ik heb dan nog maar wat last-minute shopping gedaan.
Ik was net op tijd thuis, dus heb ik me nog snel gedoucht en geschoren, heb ik mijn kostuum aangetrokken en ben ik vertrokken naar het huis van mijn date.
Eenmaal daar aangekomen moest ik nog even poseren voor een paar fotos, want dat is nu eenmaal de gewoonte voor homecoming en prom en daarna vertrokken we richting het huis van een vriend, want we gingen met een groep vrienden eerst nog eten in een restaurant.














Na alweer een hoop fotos konden we dan eindelijk gaan eten. We zijn gaan eten in het texas steakhouse, dus kon ik natuurlijk niet anders dan een lekkere flinke steak eten...

















Ik heb die avond ook weer iets geleerd. De amerikanen zijn platte (euhm....ik zal het maar deftig houden zeker?...)vissen! Ze kunnen hier nog wel iets leren van de vlaamse feestjes, want het begon omstreeks 8 uur (wij waren er om 9 uur) en het was al gedaan om 10 uur! Ze weten niet wat een echt feestje is.....en de muziek? manmanman......zo goed als alleen maar hiphop.....

Zondag is er niet echt iets speciaals gebeurt, maar toen ik maandagochtend wakker werd, was ik eerst blij omdat we geen school hadden, maar die blijdschap veranderde al snel toen ik merkte dat ik me niet zo goed voelde...
Ik had koppijn, ik was slapkes, ik voelde mij een beetje duizelig en ik had even een slecht zicht. Ik ben dan maar terug in mijn bed gekropen. Later bleek ook nog dat ik koorts had. Ik ben dan ook dinsdag maar thuisgebleven, want beter was ik nog niet.
Woensdag was alles gelukkig terug beter en kon ik terug naar school gaan.

Ik denk dat dat het zowat was voor de voorbije 2 weken...

Btw, de titel is een liedje waar elke vrouw hier zot van is, maar ik ben het beugehoord en het begint me ferm te irriteren...

Ow ja!
Niemand heeft het muffinman citaat geraden!!!
Schaam op jullie!!!
Ken jullie klassiekers!

Ik geef jullie nog een tip:
Het wordt gezegd door een klein bruin ventje met een hoog stemmetje.


Yours sincerely

Vincent

Jowheyhallo!
Hier ben ik weer met een tussentijds verslag.

Eerst en vooral wil ik al mijn trouwe lezers al eens bedanken. Door jullie voel ik me lekker populair.

Tweedst en naeen bied ik mijn excuses aan omdat ik vorige week geen tijd heb gehad om een berichtje to posten
"Alle! Hoe komt dat nu?"
Wel, ik had het gewoon druk. Simpele antwoorden hebben simpele vragen.


Dus, even denken....
Ik weet het, dit is moeilijk, maar ik zal het proberen!
Ow ja! Vorige week (dus niet de week die nog net bezig is, maar die daarvoor) was er een soort van wedstrijd van de regionale tvzender. Je kon stemmen op 2 highschool footballwedstrijden en de winnaar zou dan gefilmd worden. 1 Van deze wedstrijden was er een van onze school, dus werd er massaal gestemd. Gedurende de hele week lagen we nek aan nek met de andere wedstrijd, maar op donderdag, de laatste stemdag, lieten we ze dik achter ons.
Onze wedstrijd tegen kearney zou dus live uitgezonden worden en vrijdagochtend moesten we allemaal vroeger naar school komen om onze schoolspirit te tonen, want ze kwamen dan al filmen om "de sfeer op te snuiven". Ok, ik wil mijn school wel steunen......MAAR NIET OM 5 UUR 'S OCHTENDS!!!! Ik ben natuurlijk wel iets vroeger geomen, maar mijn slaap is heilig.
Voor al de geinteresseerden die onze sporthal en amerikanen willen zien, die kunnen volgende link in hun adresbalk kopieren: http://www.kmbc.com/video/21112588/index.html
Nog even tussendoor, we hebben kearney met 21-7 verpletterd en daardoor blijven we ongeslagen.

Vorig weekend was het mijn eerste AFS weekend hier in amerika. Het was grotendeels hetzelfde als de orientaties hier in belgie, alleen 's avond hadden we een kampvuur met smores. Smores zijn marshmellows die je dus eerst wat laat smelten en die je dan met een stuk chocolat tussen 2 koekjes steekt en opeet. Het was best wel lekker.
Maar dan.....het zat er aan te komen, ik moest natuurlijk minstens 1 keer in affronten vallen..... We moesten allemaal ons eigen volkslied zingen.
Al wie mij nu al deftig kent, weet dat dit 2 problemen inhoudt. Ten eerste, ik kan niet zingen en ten tweede ik ken misschien maar 2 of 3 regels van ons volkslied. Ze overliepen al de landen alfabetisch, wat betekende dat ik ongeveer eerstes moest komen. Niet tof. MAAR! Ze hadden mij overgeslagen! Of dat was toch wat ik dacht, want ze haddden het redelijk snel door.
Ik dus heel verlegen als enige belg met een gigantisch ei in mijn broek naar voor en in mijn beste engels al proberen uit te leggen dat ik het voornamelijk ging neurien, omdat mijn algemene volksliedkennis dus niet zo goed was. Al bij al heb ik mij er toch deftig uit kunnen redden, maar ik zat toch wel met het schaamrood op mijn wangen toen ik merkte dat iedereen zijn/haar volkslied wel kende.
Ik was wel even blij toen ik merkte dat de spanjaarden hun volkslied ook niet kenden, maar toen ik het eenmaal herinnerde dat die helemaal geen tekst hebben verdween dat sprankeltje hoop. De enige die zijn volkslied ook niet helemaal kende was een turk, maar die deed het toch nog altijd beter als ik.....

Amai, ook heel freaky, die zondag had ik met een paar mensen gebabbeld over "Hitchhikers' guide to the galaxy" en wat merkte ik toen ik 's avonds toen ik de tv opzette?
Inderdaad......de moment dat ik de tv opzette, begon die film......
Hoe zotjes is dat?

Deze week hebben we ook onze eerste voetbalwedstrijd gewonnen! 2-0!
Ik dacht ik meld het even...

Wat heb ik zo nog gedaan?......
Gisteren heb ik met joe en zijn vrienden een soort van extreem verstoppertje gespeeld in zona rosa. We verdeelden ons in 2 groepen en 1 groep moest zich natuurlijk verstoppen in een winkel en de andere groep moest ze proberen te vinden met behulp van tips die per sms werden doorgegeven.
......we verveelden ons ok?.....
Het was best wel leuk, maar na een tijd verplaatsten we ons spelterrein naar de wallmart. Jawel, de walmart......
In de walmart was het eigenlijk een rustige, normale soort van verstoppertje zonder bedot. Na een aantal ronden hadden we er genoeg van en besloten we om dit nog eens een andere keer te doen, maar dan 's nacht wanneer er niet zoveel klanten zijn. Inderdaa, je hebt het goed gelezen, 's nachts, want het zotte aan de wallmart is dat die altijd, 7 dagen op 7, 24 uur op 24 (behalve op kerstdag) open is.

OW! En vrijdag heb ik muffins gemaakt tijdens foods.....zalig.....
Vincent houd van muffins.
Sorry, dat moest er nog even uit.


Do you know the muffin man?

The muffin man?

The muffin man!


Vincent


PS: wie raad het muffin man citaat?

Holy shitties!!!!
Ik was gewoon iets vergeten te melden....

Vrijdag zijn we met een aantal kerels van het soccerteam gaan helpen op riverfest (in riverside indeed....pupupupupipupupupupipupipupupu (=> slechte imitatie van het liedje)....)
De coach had ons dat gevraagd, want voor elke persoon zou de school dan een bepaald bedrag krijgen.
We stopten die dag iets vroeger met practice en we vertrokken met een partybus richting riverside (pupupupupipupupupupipupipupupu)
Daar aangekomen moesten we ons eerst aanmelden en kregen we een voos fluovestje en vertelden ze ons dat we moesten toezien op de springkastelen voor de klein mannen.
Het was uiteindelijk best wel saai (we waren daar van ongeveer half 5 tot 9).
Nu heb ik een klein raadseltje voor jullie: wat krijg je als het donker begint te worden en het is nog zomer?.............Al diegene die hier als antwoord "muggen" hadden, hebben het juist. Ik kan jullie ook vertellen dat dit zeer vervelend is wanneer je daar staat in je voetbaloutfit met kort shortje (we mochten ons niet omkleden, want we representeerden het soccerteam van staley...).
De volgende ochtend ontdekte ik de schade......een gigantische ket op mijn linkerbeen, vergezeld met een aantal kleinere op mijn benen en een grote boebbel in mijn nek, die nu nog altijd verschrikkelijk veel jeuken......

Ma bon, nu weten jullie dat ook weer eens.

Btw, voor al diegene die wachten op foto's van mij in voetbaloutfit (ik noem geen namen....), ik werk eraan!


Riverside motherf#$%er!

Vincent

Dus......
een nieuw tussentijds verslag....

Vorige week dinsdag ben ik 's avonds naar een bijeenkomst van de AFSclub in Oak Park (een andere school) geweest. Het is een club voor uitwisselingstudenten en mensen die uitwisselingstudent willen zijn enzo...
Het was een beetje saai, maar er was gratis pizza, dus alles is vergeven en vegeten.

Voor je jezelf begint af te vragen: "Hey, heeft de domheid der amerikanen nu ook al vincent aangetast? Want hij slaat gewoon een week van zijn avonturen over!", ik sla inderdaad gewoon een week over, omdat er niet echt iets interessants gebeurd is.....
Het enige dat ik misschien kan vertellen is dat ons footballteam weeral gewonnen heeft (zoals altijd) en dat mijn voetbalploeg al twee keer verloren heeft, maar dat was vooral de fout van onze keeper, een dikkerdje dat een beetje bang is van de bal...., maar we beteren!!!

Dit weekend ben ik zaterdag naar een "artsfestival" geweest. Het vond plaats in zona rosa (een soort van winkeldorp zonder 1 enkel echt woonhuis). Joe wou er naartoe gaan voor twee duidelijke redenen, ten eerste wou hij op de foto met de charlie chaplin imitator die daar rondliep en ten tweede wou hij 's avonds Liverpool (een beatles coverband) zien.
Daar aangekomen begonnen joe en ik meteen de jacht op deze zwartwitte persoon. We volgden zijn voetafdrukken als een volleerde steve erwin, maar hij wist ons steeds te ontkomen en toen zijn sporen koud begonnen te worden, kwamen we tot de conclusie dat hij ons te slim af was geweest. De mensen wisten steeds minder waar we het over hadden en uiteindelijk kwamen we te weten dat hij zijn stappen had kunnen versnellen door middel van een machinaal voertuig, genaamd "auto". Dit magische voorwerp had ervoor gezorgd dat joe zondag moest teruggaan om zijn klopjacht verder te zetten. Die dag lukte het hem wel...
Alhoewel we het podium van Liverpool goed op tijd hadden gevonden, bleef het ongeluk ons achtervolgen.... De band, die normaal om 7 uur moest beginnen, begon een half uur te laat!!!!
Al bij al kon ik het optreden toch wel apprecieren (vooral omdat ze op een bepaald moment allemaal in een sgt. peppers pakje op het podium stonden), maar drie uur was voor mij toch wel iets te veel van het goede en helter skelter niet spelen als beatles coverband, is voor mij ook een zonde.....


Zondag ben ik met mijn gastouders naar het steamboat arabia museum geweest. Het is een museum, gevuld met de meer dan 200 ton aan dagelijkse goederen die ze aan boord vonden van het schip dat lang geleden was gezonken, maar omdat ze later de rivier hebben aangepast, lag het schip begraven onder een maisveld. Binnen in het museum leek het wel op een wallmart uit 1850, het was echt wel zot, vooral omdat ze ook BELGISCHE jeneverflessen en een geweermechanisme hadden...












































En btw, heb ik al gezegd dat ik 8 oktober in het jaar des heeren 2009 naar freaking AC/DC ga!!!!!!!!!
Jawel, deze kerel met ligamenten gaat eindelijk, na niet aan tickets voor het belgische concert te geraken, hier in kansas city, missouri, naar een van de beste groepen die ooit op deze aarde heeft rondgedwaald zien.....
Hoe zotjes is dat?

For those about to rock, we salute you

Vincent

Na een nachtje slapen, kon ik er de volgende dag al lekker vroeg uit rond ongeveer 6 uur. WAT?! 6 UUR?!....ja.....6 uur.....
School begint hier om 7u25, dus om 6 uur moet ik er dan zeker uit.
Omdat het mijn eerste dag was, ging dad mee voor al het typische en waarschijnlijk totaal overbodige papierwerk.
Toen we de laatste hoek omdraaiden viel mijn mond toch wel een klein beetje open. Staley (ja, dat is de naam van mijn school) is gigantisch...

hier een ontbrekende foto van mijn school

Staley bestaat nog maar een jaar, dus is dit jaar het allertweede schooljaar van Staley ooit en het allereeste schooljaar met seniors (laatstejaars), want vorig jaar waren er nog geen seniors. Dit betekent dus dat ik bij de allereerste seniors van Staley zit! Hoe cool is dat?
Wat ook heel cool is, is het feit dat elke leerling gewoon een laptop krijgt!
Dit is zo vetgraaf...
Ma bon, terug naar mijn relaas, "De avonturen van Vincent Prinzie, deel 3: School days".
Toen ik een paar papieren had ingevuld, mocht ik mijn vakken kiezen. Laat me eerst nog even uitleggen hoe het amerikaanse schoolsysteem werkt. School begint dus om 7u25 en stopt om 14u20. De dag bestaat uit 4 lesblokken van 1 uur en 23 minuten (het is een vreemde periode, ik weet het) en tussen elk lesblok heb je 6 minuten pauze om van het ene naar het andere lokaal te gaan, eventueel nog naar het toilet te gaan,... Tussen het 2e en het 3e uur heb je ook nog een half uur advisory (dat is gewoon een half uur in een klas zitten en wat babbelen met de andere mensen of al wat huiswerk maken ofzo) (niet op donderdag, waardoor school dan ook stopt om 13u45). Je hebt ook 2 soorten dagen, A-dagen en B-dagen, die elkaar afwisselen.
Mijn lessenrooster ziet er als volgt uit:

A:
home maintenace and repair (je leert klusjes doen en dingen repareren)
US history (amerikaanse geschiedenis vanaf de burgeroorlog)
advisory
advanced composition and literature (engels zoals wij nederlands krijgen, maar dan alleen over boeken)
american citizen (over de amerikaanse regering en soorten regeringen enzo)

B:
spanish (jaja, spaans)
foods (koken)
advisory
theater (acteren en al die zever)
weight training (jazeker......fitness met een echte beul)

In het 2e semester worden de vakken wat verschoven en wordt koken vervangen door business technology.
School was ook al 3 weken bezig (wat betekent dat school ook al stopt in op het einde van mei), maar ik heb nooit het gevoel gehad dat ik achter stond.....het is inderdaad zo simpel als ze zeggen....de toetsen zijn altijd meerkeuze en sommige leerkrachten maken de toetsen zelfs klassikaal.....echt zot....
Nadat ik dan mijn vakken had gekozen en alles in orde gebracht was dat in orde gebracht moest worden, kreeg ik nog een kleine rondleiding in de school van een medestudente en werd ik meteen in mijn klaslokaal van dat moment, geschiedenis, gedropt en het spel kon beginnen. Vanaf dat moment heb ik al elke keer tegen een aantal mensen moeten zeggen dat ik van Belgie kom, dat ik vlaams spreek, dat Belgie boven frankrijk ligt, dat Belgie in europa ligt,......
O ja, voor diegenen die het nog niet wisten, je zit elke les met andere mensen in de klas, het is dus niet zoals in Belgie dat je met een klasgroep bijeenblijft.

Ik heb me ook zo snel mogelijk bij het soccerteam gevoegd, maar spijtiggenoeg, omdat school al 3 weken bezig was, zaten het varsity en het junior varsity team al vol, dus moest ik bij het c-team, waar ze allemaal denken dat ik zot goe kan shotten.....ik ben de beste van het team, dus dat zegt toch al wat over het niveau...

Vrijdag was er ook al de eerste footballgame van het jaar, een thuismatch.
Ons team, de Staley Falcons, heeft de andere ingemaakt met 34 tegen 0. YEAH!!!! GO FALCONS!!!!!
































































Voor de rest ben ik ook al 's avonds naar de wall-mart geweest, ben ik een nieuwe gsm gaan halen, want hij werkt dus niet (de gsm was gratis, want ik zit nu mee in het family plan en moet ik niets betalen), heb ik al 53 mustangs gezien, waarvan 1 oude, maar zeer mooie, ben ik vorige zaterdag naar het rennaissence festival geweest, heb ik al 6 hotrods gezien, ben ik al naar taco bell geweest (niet echt iets voor mij), had ik vorige vrijdag al een halve dag school en heb ik al 6 keer roadkill gezien


Ik denk dat ik nu al grotendeels bijgeschreven ben, dus het volgende zijn de foto's!!!!

Groene, zwarte en zilvere groeten van Vincent, een future falcon.

dus.....
waar was ik? ah ja, Chicago.
In de voormiddag hadden we eerst nog een laatste orientatie (ik weet dat er een trema op de eerste e moet staan, maar op dit wreed ambetante qwertytoetsenbord staat er nergens een. Ik zeg het maar voor de spellingsfreaks onder jullie.......ja mama, hier bedoel ik jou dus ook mee...). Dat was eigenlijk wel een beetje saai en je werd er ook al meteen op de goede oude amerikaanse manier bang gemaakt. In plaats van gewoon te zeggen: "De regels van AFS zijn: niet liften, niet drinken,......", zeggen ze: "Don't drink, 'cause then you'll die! Last year a couple of AFS students died of drinking alcohol!"......ongelooflijk.....
's Namiddags kregen we een kleine rondleiding in Chicago en zagen we dingen als "the bean"















Daarna kregen we een gegidste tour over de rivier in Chicago. Tijdens deze tour kwamen we veel interessante dingen te weten, zoals bijvoorbeeld welke gebouwen, welke brug,.... gebruikt werden in de nieuwe batmanfilms
Herken je deze?















Jaja, het was me wat.
Na de boottocht kregen we tijd vrij om te eten. Ik, de rest van het belgische groepje, een deen en een fin gingen naar MacDonalds voor onze allereerste amerikaanse hamburger. Ik had natuurlijk een big mac.........za-lig......
Daarna zijn we met ons groepje op een reuzenrad geweest van waaruit je een fantastisch zicht op de stad had.
Vervolgens gingen we weer terug naar ons hotel/jeugdherberg om ons bed in te kruipen, want we moesten er de volgende dag al om half 7 er terug uit om op tijd te zijn voor ons vliegtuig. Mijn baggage was gelukkig die dag afgeleverd aan de balie. Rejoice!

Gelukkig had ik samen met Meena (ik hoop dat ik dit juist schrijf), een thaise, al om half 10 een vliegtuig richting Kansas City, want als je pas een vliegtuig had om bijvoorbeeld 4 uur, dan kon je je de hele dag op de luchthaven staan vervelen.
Uiteindelijk, na een korte vlucht van een uurtje, was het dan zo ver. Ik, Vincent Jean Gilberte Prinzie, arriveerde in Kansas City. Mijn gastvader tom (eigenlijk is het thomas, maar iedereen noemt hem tom), mijn gastbroer joe (zijn echte naam is joseph) en mijn gastzus angela (dit is haar echte naam) stonden mij al op te wachten in het gezelschap van enkele AFS-medewerkers (mijn contactpersonen van AFS). Ik kreeg ook al meteen een cadeautje in mijn handen geduwd van mijn AFS-contactpersonen. Het was een klein boekje waar ik telefoonnummers kon in schrijven (met die van hen er natuurlijk al in) en een t-shirt van de Kansas City Chiefs, het footballteam van Kansas City.
Eenmaal thuis aangekomen ontmoette ik anita, mijn gastmoeder, en tipsy, de hond. Na een paar afspraken lieten ze mij m'n kamer zien en heb ik mijn koffer (die deze keer wel deftig was meegereisd) uitgepakt. In de namiddag kwam anita's moeder, een typische leuke oude dame waar ik de naam van ben vergeten, mee eten en dat was het dan zowat.

Nu is het tijd voor soccer practice, dus zeg ik jullie vaarwel.
Don't watch the skys, but watch your computerscreen instead, for a new blogbericht from me, because next time, school is coming!

Greetz van uw gastheer van het moment, Vincent

Vrijdag 28 augustus was het dan zover. Ik vertrok voor 10 maanden naar de US and A. Een irritant feit: ik wist pas de avond daarvoor waar ik juist terecht zou komen.
Na een verrassend droog afscheid stapten we (de groep AFS-zendelingen) richting ons vliegtuig voor onze 8 uur durende vlucht richting Washington DC, waar we in groepjes zouden opsplitsen op 1 arme stakkerd na die alleen verder kon. Ik die nog nooit gevlogen had, had er goesting in, maar het vliegen begon me tegen het einde van de vlucht toch te vervelen. Het werd zelfs zo erg dat ik uiteindelijk dan maar een film met zack effron heb gezien.......ik weet het, de horror, maar de rest dat ik nog niet had gezien was indien mogelijk nog slechter of oninteressanter.
Eenmaal in Washington moesten we eerst door de immigratiedienst (of hoe dat ook heet) en ja hoor......ik stond natuurlijk aan het loket van de trage kerel aan te schuiven...... In de tijd dat hij 1 persoon deed, deden zijn buren er 3. Ik heb daar godverbiedhetvloeken een uur gestaan....EEN UUR!!!!!! Ik weet het, we zouden daar in totaal 5 uur moeten wachten, maar dan nog........EEN UUR!!!!!!Uiteindelijk was ik er dan doorgeraakt en moesten we onze bagage van zo'n rolband halen, 5 meter stappen, een papier geven aan een kerel die random mensen aanduidde om de baggage volledig te laten controleren (mij wou hij vreemd genoeg niet pesten), onze baggage terug op een rolband leggen en terug door een metaaldetector passeren.......allemaal totaal overbodig en tijdverlies dus. Wanneer we daar uiteindelijk door waren, waren we Jan (die zijn baggage wel moest laten controleren) kwijt. Een half uur/ drie kwartier later kwam hij aangewandeld, niets aan het handje en verwonderd over het feit dat wij zo snel erdoor waren geraakt.
Na heel lang te wachten, zaten we nog met vier, moe op ons vliegtuig richting Chicago dat een half uur vertraging had....... Ik bracht de anderhalf uur durende vlucht slapend door, maar was net op tijd wakker om Chicago by night vanuit de lucht te kunnen zien.........prachtig......
Uiteindelijk in Chicago sleepten we onze half slapende lichamen (het was ongeveer 11uur plaatselijke tijd, dus dat scheelt 7 uur.......reken maar uit....) door de gangen om onze baggage op te halen en op die weg liepen we ook al onze AFS-persoon tegen het lijf.
Ik was niet blij. Mijn baggage was er niet. -_-
Dus ik gaan klagen. Ze zouden ervoor zorgen dat het de volgende ochtend bij mijn hotel/jeugdherberg zou aankomen en ik kreeg een toiletzakje met wat toiletgerief (nee, geen wc-papier en luchtverfrisser, maar een tandenborstel, tandpastas, wat zeep, een vreemde, nietwerkende deostick en een scheermesje met wat scheerschuim) mee, wat wel handig was....
In het hotel/jeugdherberg gingen we rechtstreeks naar onze kamer en nadat we nog wat koude pizza hadden gegeten (we hadden honger), kropen we ons bed in.

-geeuwt
-kijkt op klok (het is kwart voor 12)
-beslist om bed in te duiken en het vervolg niet meer vandaag, maar toch zo snel mogelijk te posten.

slaapwel en dikke amerikaanse groeten

Vincent